จากคืนหนึ่ง ฉันนั่งทำงานมาเรื่อยๆ จนรู้สึกล้า เงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาอีกครั้ง 06.00 น.

ฉันนึกในใจ "ไปใส่บาตรดีกว่า"

ว่าแล้วก็ลุกออกจากโต๊ะทำงาน เดินไปใส่บาตรที่หน้าปากซอย กลับเข้าบ้าน ทำงานสักพักก็เผลอหลับไป

ฉันรู้สึกเหมือนครึ่งหลับครึ่งตื่น มีเงาสองเงาอยู่ตรงปลายเท้าฉัน เงาหนึ่งใหญ่ อีกเงาหนึ่งเล็กกว่า

ความรู้สึกของฉันบอกว่าทั้งสองเงานั้นเป็นแม่กับลูกสาว

ฉันไม่เห็นในรายละเอียดนั้น แต่อาจเป็นเพราะฉันได้ยินเสียงของสองแม่ลูกคุยกันว่า

แม่ : อย่าลูก อย่าทำนะ

ลูก : ไม่เป็นไรหรอกแม่ นิดเดียวเอง

แล้วสองแม่ลูกก็คุยอะไรกันต่อไม่รู้ ความรู้สึกของฉันหันไปสนใจที่ข้อเท้าแทน

ฉันรู้สึกเหมือนมีมือเล็กๆ จับที่ข้อเท้าข้างขวาของฉัน

ฉันพยายามสลัดเท้าให้หลุดจากมือลึกลับนั้น

ฉันยังมองเห็นเงาดำๆ ทั้งสองนั่งยองๆ อยู่ที่ปลายเท้าฉัน มือของเด็กหญิงคนนั้นก็ยังคงจับที่ข้อเท้าฉันอยู่

ฉันพยายามอีกครั้ง รวบรวมกำลังทั้งหมดสลัดข้อเท้าสุดแรง

มือเล็กๆ หลุดออกจากข้อเท้าของฉัน พร้อมกับที่ฉันสะดุ้งตื่นอย่างเต็มสติ

ฉันค่อยๆ มองไปที่ข้อเท้าของฉัน ไม่มีอะไร

แต่.. 

 .

.

.

ปลายเท้าของฉัน มีเตารีดวางอยู่ คงจะเป็นสายเตารีดที่พันข้อเท้าฉัน

เมื่อคืน..ฉันลืมเก็บเตารีดซึ่งวางอยู่ตรงปลายเตียง

.

แหะๆ คนเรานะ.. ฝันไปได้

สงสัยจะเก็บเรื่องผีๆ ของ คุณ KinGMoji และ คุณลุงท้องฟ้าสีฟ้า    มาคิด  

...