ไม่ไกลกันเกินปาย  (จักรพันธุ์ ขวัญมงคล)

ฉันได้พบหนังสือเล่มนี้ด้วยความบังเอิญ ไม่ใช่สิ!! ฉันไม่เคยเชื่อเรื่องความบังเอิญ

ฉันเชื่อว่า.. บนโลกใบนี้ไม่มีความบังเอิญ

ฉันพบหนังสือเล่มนี้ ถูกวางไว้เงียบๆที่ชั้น ณ ร้านขายหนังสือแห่งหนึ่งในเมืองเชียงใหม่ ที่จริงฉันได้หนังสือ ที่ฉันตามหาไว้แล้ว 2 เล่ม คือ "เขา และ เธอ" แต่สำหรับหนังสือเล่มนี้ เหมือนกำลังรอคอยฉันอยู่อย่างเงียบๆ โดยที่ฉันก็ไม่เคยรู้มาก่อน

ฉันเดินผ่าน ชั้นหนังสือนี้ไป-มา สอง-สามรอบแล้ว แต่ฉันก็ยังไม่เห็นเล่มนี้ ฉันเจอหนังสือที่ฉันสนใจอีกเล่มวางอยู่ข้างกัน ฉันหยิบเล่มที่ฉันสนใจ ขึ้นมาเปิดดู และอ่านบางประโยค ที่คิดว่าถ้าอ่านแล้วถูกใจ จะซื้ออีกสักเล่ม แต่เมื่ออ่านแล้ว ฉันกลับวางมันลงไว้ที่เดิม และสายตาเหลือบไปเห็น "ไม่ไกลกันเกินปาย" ฉันจึงหยิบและเปิดอ่าน ได้พบประโยคที่ทำให้ฉันไม่คิดรีรอที่จะนำหนังสือเล่มนี้กลับบ้านอีกสักเล่ม

"ว่าด้วยคนสองคนที่แทบจะไม่ได้อยู่ร่วมสถานที่เดียว ในเวลาเดียวกันเลย

แต่พวกเขาเชื่อมโยงกันโดยมีเมืองปายเป็นฉากหลัง"

น่าแปลกนะ!! เวลาที่เราจะถูกใจใครสักคน ก็ไม่ได้อยู่ที่ว่า.. เราได้พบกันครั้งแรก แล้วรู้สึกชอบ หากยังต้องเปิดหนังสือดูรายละเอียดข้างใน เมื่อเปิดดูแล้วกลับไม่ใช่ สิ่งที่ตัวเองต้องการ ก็วางลงที่เดิม เพื่อหาสิ่งที่ตัวเองต้องการต่อไป แต่กับบางคน หน้าปกที่แสนจะธรรมดา หากเปิดออกอ่านยิ่งรู้สึกตรงกับสิ่งที่เราหาขึ้นมาซะอย่างงั้น

.

 เนื้อหากล่าวถึงผู้ชายคนหนึ่งที่ชื่อ "ฟืน" เคยผิดหวังจากความรักครั้งใหญ่ในชีวิต หลังจากนั้นเขาไม่เคยเชื่อและศรัทธาเรื่องความรักอีกเลย "แอ๋ม" ผู้หญิงที่เข้ามาอยู่ในชีวิตของเขาคนหนึ่ง เขาดูไม่ใส่ใจและคิดไกลจนถึงเรื่องการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน เขาคิดกับเธอเพียงแค่น้องสาว แต่เขาก็ไม่เคยกล้าเอ่ยปากบอก แต่ ณ วันหนึ่ง ฟืนได้เจอหญิงสาวอีกคนเธอชื่อ "มูน" เขาตกหลุมรักเธอตั้งแต่ครั้งแรกเจอ และยิ่งรู้สึกดีมากขึ้นเมื่อเขาได้รู้จักเธอ ความสัมพันธ์กำลังจะคืบหน้าในความรู้สึกของฟืน แต่เขาก็ต้องชะงักเมื่อรู้ว่ามูนมีคนรักอยู่แล้ว และคบหากันมาหลายปี

            ถ้าคุณเป็นฟืน คุณจะจัดการกับความรักครั้งนี้ของคุณอย่างไร คุณจะกล้าบอกรักหญิงสาวที่มีเจ้าของแล้วหรือเปล่า ?? หรือคุณจะกล้าเอ่ยคำลากับแฟนของคุณ ที่คุณไม่เคยรู้สึกอะไรเลย ได้อย่างไรกัน ทั้งที่เราทั้งสองไม่เคยทะเลาะกัน และเธอก็ไม่ได้มีความผิดใดเลย

 

ฉันไม่รู้นะว่า.. ใครที่อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วจะรู้สึกอย่างไร แต่สำหรับฉันเป็นหนังสืออีกเล่ม ที่ฉันอดใจไม่ไหวที่จะค่อยๆ อ่านวันละตอนสองตอน อย่างที่ฉันเคยอ่านหนังสือเล่มอื่นๆ มา ฉันอ่านรวดเดียวจบในเวลาไม่ถึงวัน โดยที่ไม่อยากแม้จะวางหนังสือลงเลย

 

ปล. 1 ปาย เมืองที่ได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่โรแมนติกที่สุดเมืองหนึ่ง จากคำบอกเล่าของคนเคยไปเยือน เป็นอำเภอหนี่ง ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน

ปล. 2 เธอ คือ หนังสือที่ชื่อว่าดวงตะวันส่องฉาย "A chance of sunshine" --------------และเขา คือ หนังสือที่ชื่อว่าผู้ชายที่หลงรักดวงจันทร์ "Moon, forgets"

ปล. 3 ถึงเธอ คนที่ฉันฝากซื้อหนังสือ ฉันหาสองเล่มนี้พบแล้วนะค่ะ แต่เรื่องจดหมายรัก ฉันยังหาไม่พบเลย ถึงหนังสือจะหาพบหรือไม่พบก็ไม่สำคัญเท่า สิ่งที่ฉันอยากจะหาพบมากที่สุด นั่นก็คือ.. เธอคนที่ฉันฝากซื้อหนังสือต่างหาก

ปล. 4 ขอบคุณ.. เจ้าของรูปภาพทั้งสามภาพนี้ค่ะ

 

เพลงเงียบ (quiet) -เพลงประกอบหนังสือไม่ไกลกันเกินปาย

เธอเปลี่ยนแปลงผู้ชายหนึ่งคนที่เคยสับสนและอ้างว้างให้อยากจะร้องเพลง
แต่เพลงที่เขาอยากร้องกลับกลายเป็นเพลงที่เขานั้นกลัวเธอได้ยิน

เพลงจึงดูเศร้า อาจจะเหงาเมื่อได้ฟัง กลัวเธอถามว่าทำไม
รักเธอ รักสักเท่าไหร่ ก็คงต้องเก็บไว้ ไม่ให้เธอได้ยิน

เสียงบทเพลงแผ่วเบาจากฉัน คงไปไม่ถึงยังดวงจันทร์ที่อยู่บนฟ้าไกล
แม้จะยังแอบคิดเสมอ หากเธอไม่มีใครในหัวใจก็คงจะดี

เพลงจึงดูเศร้า อาจจะเหงาเมื่อได้ฟัง กลัวเธอถามว่าทำไม
รักเธอ รักสักเท่าไหร่ ก็คงต้องเก็บไว้ ไม่ให้เธอได้ยิน ไม่ให้เธอได้ยิน

"