จากที่กลางวันอากาศร้อนอบอ้าว.. มาหลายวัน
คืนนี้ ลมพัดแรง ทำท่าเหมือนฝนจะตก
แต่ลมที่พัดมา.. ทำให้รู้ว่า ลมที่พัดนั้น
มาจากที่ ที่ฝนตก
...
แหงนหน้ามองฟ้า.. คืนนี้
ไม่มีแสงของดวงดาวปรากฎ
มีเพียงพระจันทร์ที่ใกล้จะเต็มดวง ในอีกสองคืนข้างหน้า
...
สายลมเย็น-เย็น ปะทะหน้าเบา-เบา
ฉันรู้สึก.. คิดถึงเธอ
...
สายลม.. ที่พัดมาจากที่ ที่ฝนตก เรายังรู้ได้
สายลมความคิดถึงของฉัน พัดผ่านไปกระทบหัวใจของเธอบ้างไหม
แล้วเธอจะรับรู้หรือเปล่า ??
20 มีนาคม 2551 01.20 น.
ณ ห้า สาม ห้า
สายลม (เจนนิเฟอร์ คิ้ม)
ไม่รู้ว่านานเท่าไร ที่ฉันและเธอห่างไกลตั้งแต่วันนั้น
อยากขอแค่เพียงสักวัน ให้เราได้มาพบกันเหมือนวันเก่า
...
*แม้ไม่อาจเป็นดั่งใจที่ต้องการ เราต่างรู้
คงไม่นานเกินเฝ้ารอ จะจำไว้เสมอ
เมื่อใดที่สายลมพัด ดั่งมีความรักมาช่วยปลอบความเหงาใจ
...
**ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน
เพราะรักแท้ก็เหมือนลมที่โอบกอดฉัน แม้มองไม่เห็นแต่ฉันรู้สึกถึงเธอ
แค่นึกว่าได้เจอกัน หรือว่าพบในฝัน ฉันก็สุขใจเหลือเกิน
ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอ จะเป็นแบบเดิมและคิดถึงกันหรือเปล่า
...
ลมจะพัดมาจากทิศใดก็ตาม
สายลมเป็นดั่งเป็นสายใยเชื่อมใจเราไว้ไม่ขาด
ให้เราผูกพันแม้ต้องห่างกัน
...
แม้มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้เสมอ...
