เวลาประมาณหนึ่งทุ่มในต้นฤดูร้อนที่ผ่านมา เวลากลางคืนจะมืดช้ากว่าปกติสักหน่อย
เราคุยโทรศัพท์กันไปได้สักพัก..
ฉันเอ่ยขึ้นมาว่า.. "ตอนนี้พระอาทิตย์กำลังตก สวยจัง"
เธอจึงถามฉันว่า.. "ชอบแสงพระอาทิตย์ตอนไหน"
ฉันตอบว่า.. "ฉันชอบแสงพระอาทิตย์ตอนตกดิน ฉันชอบบรรยากาศเหงาๆ นะ"
เธอตอบกลับมาว่า.. "เหมือนกันเลย ชอบมองพระอาทิตย์ ที่กำลังจะลับขอบฟ้า มันเหงาดี"
เมื่อไหร่นะ..
จะมีโอกาสได้มองพระอาทิตย์ตกด้วยกัน.. สักครั้ง
ตะวันลับฟ้า เมื่อตอนเย็นๆ จะเป็นเวลาที่ใจหาย
ปลายท้องฟ้า กับแดดแรงๆ ช่างเหมือนใจจะขาด
ยังกังวล ว่าใครบางคน ที่อยากพบและเจอ
คิดถึงเธอทุกที ที่อยู่คนเดียว
ไม่เคยได้รู้ ว่าเธอเป็นไง ข่าวคราวเงียบหายเมื่อจากกัน
เธอมีใคร มาแทนที่ฉัน และเขาดีหรือเปล่า
มีฉันไหม เวลาที่ฝัน หรือว่าลืมทุกเรื่องราว
ยังคิดถึงฉันหรือเปล่า เมื่ออยู่คนเดียว
ตั้งแต่ครั้งนั้น ที่เธอไม่อยู่ ชีวิตดูเปลี่ยนไป
ยังอ้างว้าง ยังเสียใจ เหลือเพียงแต่ความเงียบเหงา
ยังคิดถึง วันที่ผ่าน วันที่มีแต่เรา
ถ้าวันไหน มีเวลาเหงาฉันจะคิดถึงเธอรู้ไหม
ยังคิดถึงเธอทุกที ที่อยู่คนเดียว
ปล. 1 ช่วงนี้เร่งทำ Thesis อาจจะไม่ค่อยได้เข้าไปทักทายบ้านเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ นะค่ะ
ปล. 2 สู้~สู้ ... สู้ตาย
