อยู่ๆ วันหนึ่ง ฉันได้รับอีเมลจากใครบางคน ที่ฉันคุ้นเคย ข้อความมีอยู่ว่า..
"รัก" บางคนคิดว่าเป็นแค่ความรู้สึกที่ไม่จำเป็นต้องพูด
แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่ามีบางคนใช้ชีวิตเพื่อเสาะหา
และรอคอยคำๆ นี้จากปากคุณอยู่ เมื่อคุณมั่นใจแล้ว
คุณควรที่จะพูดออกไป ดีกว่าที่จะต้องมานั่งเสียดาย และเสียใจ
เพราะว่าวันนี้เป็นวันที่...สาย...เกิน...ไป.... ของคุณ
ฉันกลัว
กลัวความรัก และการถูกบอกรักใช่ไหม ?
ใช่
กลัวเพราะว่า กลัวจะเสียมันไปทีหลัง ?
ใช่
นั่นมันคนอื่น เอาเค้าเหมารวมไปทำไม ?
...
ให้เวลา มันดูแลเราสองคนนะ ช่วยกัน รดน้ำ พรวนดินไปเรื่อยๆ
รู้สึกได้เรื่องของความรัก ไม่ใช่สัญญาผูกมัดหรือคำรับปากใดๆ
เป็นความเข้าใจมากกว่า ให้รักมันออกแบบตัวมันเอง
หลังเธอพูดจบ..ทำให้ฉันมั่นใจขึ้น.. แต่ก็ยังหวั่นในความรู้สึกของตัวเอง..
คนเรา..เคยเจ็บมาก่อน แน่นอน.. ที่ต้องกลัว กลับมาเจ็บแบบเดิม
ให้เวลาฉันบ้างนะ "คนพิเศษของฉัน"
วันนั้น.. เธอบอกว่า เธอจะรอฉัน แต่วันนี้.. ไม่มีเธอ
วันนี้.. ฉันอยากจะบอกเธอว่า ฉันจะรอเธอ
แม้วันข้างหน้า จะมีเธอหรือไม่ก็ตาม
ฉันไม่เสียดาย และไม่เสียใจ ที่วันนี้ไม่มีเธอให้บอก "รัก"
เพราะเมื่อตอนมีเธออยู่ ถึงฉันไม่เคยบอกรัก
แต่.. ฉันก็ทำทุกอย่างกับเธอ ด้วยความรัก
"คิดถึงเธอ"
ปล. ใครบางคนชวนฉันไปสนามหลวงถวายพระพรในหลวง
ฉันบอกว่า.. ไปเถอะ ฉันแพ้คนเยอะนะ
เธอบอกว่า.. งั้นดูทีวีอยู่ที่บ้านนะ ถ้าเห็นใครถือเทียนสองเล่ม เป็นเค้าเอง ถือเผื่อให้แล้ว
คำตอบแห่งรัก ( ฺbright )
รักคือความผูกพัน รักคือความห่วงใย
คือความงดงามยิ่งใหญ่ คือความเข้าใจ
ต่างคนเชื่อในกันและกัน
รักคือการแบ่งปัน รักคือการใส่ใจ
คือการช่วยเติมแรงใจ จับมือก้าวไป
เป็นเงาข้างกายอยู่ดูแล
ไม่ว่าความรัก จะแปลว่าอะไร แต่ความหมายยังคงซึ้งใจ
ไม่ต้องมีคำตอบ ไม่ต้องการอะไร ไม่ต้องหาถ้อยคำบรรยาย
ไม่ว่าความรัก จะแปลว่าอะไร ก็จะรักเธอเสมอไป
เพราะรักคือคำตอบ ของทุกๆ หัวใจ อบอุ่นใจเมื่อรักเธอ
รักคือยอมอดทน รักคือยอมอภัย
คือความมั่นคงจริงใจ คือการให้ไป
ไม่หวังสิ่งใดตอบแทน
แวะมาอรุณสวัสดิ์
