คืนหนึ่งของปลายเดือนพฤศจิกายน เมื่อปีที่แล้ว..

หลังจากที่เราคุยกันมานานพอสมควร

ฉันขอให้เธอเล่านิทานก่อนนอนให้ฟัง..

เธอถามฉันว่า.. "อยากฟังเรื่องอะไร"

ฉันตอบว่า.. "บ้านของเธอเป็นอย่างไร"

เธอตอบว่า.. "เล่าประมาณ 6 ชั่วโมงนะ จะเล่าถึงตะปูทุกตัวในบ้านเลย"

ฉันยิ้ม.. แล้วเธอก็เริ่มบรรยาย.. (นิทานก่อนนอนของฉัน)

บ้านเป็นไม้ทั้งหลัง ใต้ถุนสูง

มุมที่ชอบ มุมตรงหน้าห้องนอน เปิดประตูเข้าไป แล้วอยู่ขวามือ

ทางซ้ายเป็นที่ทำงาน เลยเข้าไปเป็นห้องนอน สองห้อง

หลังห้องนอนเป็นห้องครัวกับห้องน้ำ แล้วมีบันไดหลังบ้าน ไปติดห้วย

หน้าบ้านมีลานกว้างประมาณ ครึ่งไร่ รั้วพู่ระหง ล้อมบ้านด้านหน้า

ชอบนอนที่เตียงไม้หน้าห้องนอน สบายดี เพราะหน้าต่างอยู่ตรงหัวพอดี

หน้าบ้านหันทางทิศเหนือ แดดจะไม่ส่องเข้าประตู

อยู่สองคนกับน้อง

กลับถึงบ้านเมื่อไร จะเอากระเป๋าสตังค์วางไว้บนตู้เย็น

เช้าน้องจะเอาไปโรงเรียน

ถ้าวันใด น้องต้องใช้เงินเพิ่ม จะไปเอาที่กระเป๋าสตังค์

แล้วเขียนไวท์บอร์ดบอก

ชีวิตอย่างนี้เรื่อยๆๆ

" ไม่สุขมากนัก แต่ก็ไม่ทุกข์ "

เช้าๆจะมีเสียงเคาะตะหลิว ดังแกร๊กๆ ประจำวันทุกเช้า จันทร์ถึงศุกร์

แม่ครัวตัวน้อยจะเข้าครัวทำกับข้าว เอาไปโรงเรียนด้วย

ทำเผื่อเค้าด้วย ปิ่นโตเคลือบ จะวางไว้บนโต๊ะเป็นประจำ

นาฬิกาปลุกไม่มี

พระอาทิตย์จะปลุกทุกเช้า

เลยตื่นประจำ ไม่ว่าวันหยุดหรือวันทำงาน

เธอเอ่ยขึ้น.. จบแล้ว  หลับไปหรือยัง

ไปนอนกันเถอะ ฝันดีนะ

ค่ะ

หากคืนนี้..

ฉันมีโอกาส ได้เล่านิทานให้เธอฟังสักเรื่อง ฉันคงนึกไม่ออก และไม่รู้ว่าเธออยากฟังเรื่องอะไร

ฉันขอให้บทเพลงนี้.. แทนนิทานและความรู้สึกของฉัน ที่จะเล่าให้เธอฟัง.. ช่วยขับกล่อมให้เธอฝันดี

คิดถึงเธอนะ..  ฉันจะมีโอกาสได้ฟังนิทานของเธออีกไหม..

..

คืนนี้..

ก่อนฟ้าจะสาง ก่อนจันทร์จะร้างแรมไกล  ยังอยู่กับเธอข้างเคียงกาย อยู่ในความฝัน

ฝากเสียงกระซิบ ฝากไปในสายลมผ่าน ข้ามขอบราตรีที่ยาวนาน ให้เธอฝันดี

ให้เธอได้อบอุ่น และนอนฝันดี

 วิมานดิน (นันทิดา แก้วบัวสาย)

ฝากรักเอาไว้ ฝากไปในแสงดวงดาว ที่ส่องประกายวับวาว-วาว อยู่บนฟากฟ้า
ให้แสงสุกใส ได้เป็นเสมือนดวงตา คอยส่องมองเธอด้วยแวว ตา แห่งความภักดี

เก็บฟ้ามาสาน ถักทอด้วยรักละมุน คอยห่มให้เธอได้อบอุ่น
ก่อนนอนคืนนี้ ให้เสียงใบไม้ ขับกล่อมเป็นเสียงดนตรี
คอยกล่อมให้เธอฝันดี ดี ให้เธอเคลิ้มไป

เป็นวิมานอยู่บนดิน ให้เธอได้พักพิงพิง และนอนหลับไหล
เก็บดาวเก็บเดือนมาร้อย มาลัย เก็บหยาดน้ำค้างกลางไพร มาคล้องใจเราไว้รวมกัน

ก่อนฟ้าจะสาง ก่อนจันทร์จะร้างแรมไกล ยังอยู่กับเธอข้างเคียงกาย
อยู่ในความฝัน ฝากเสียงกระซิบ ฝากไปในสายลมผ่าน
ข้ามขอบราตรีที่ยาวนาน ให้เธอฝันดี

เป็นวิมานอยู่บนดิน ให้เธอได้พักพิงพิง และนอนหลับไหล
เก็บดาวเก็บเดือนมาร้อย มาลัย เก็บหยาดน้ำค้างกลางไพร มาคล้องใจเราไว้รวมกัน

ก่อนฟ้าจะสาง ก่อนจันทร์จะร้างแรมไกล ยังอยู่กับเธอข้างเคียงกาย
อยู่ในความฝัน ฝากเสียงกระซิบ ฝากไปในสายลมผ่าน
ข้ามขอบราตรีที่ยาวนาน ให้เธอฝันดี

ให้เธอได้อบอุ่น และนอนฝันดี
ให้เธอได้อบอุ่น... อยู่ในวิมาน