กลางดึกของคืนวันหนึ่ง..
ฉันตื่นขึ้นมาเปิดคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นปกติของฉันอยู่แล้ว.. แต่คืนนี้ต่างจากคืนก่อนๆ
เพราะฉันหวังอยู่เล็กๆ ว่า
...
ฉันจะเจอใครบางคนที่ฉันเพิ่งรู้จัก เมื่อไม่นานมานี้
ฉันรู้สึกมีความสุขตั้งแต่ครั้งแรกที่เราได้พบและคุยกัน
ทำให้คืนนี้ เป็นอีกคืนนึง.. ที่ฉันอยากจะคุยกับคนๆ นั้น
...
นั่นไงเห้นแล้ว.ตัวเขียวๆ ..msn. ของฉันทำหน้าที่อย่างดีเยี่ยมในเวลานี้
ฉันส่งข้อความหนึ่ง.. ด้วยประโยคแรก แทนที่จะกล่าวทักทายว่า "สวัสดี" 
...
ดูแล ฉัน อีก สัก คน นะ
ดูแล ได้ จ้า.. เท่าที่ผู้ชายคนหนึ่ง จะดูแลได้
นั่นประไร.. คำตอบที่เธอตอบกลับมา ทำให้ฉันอึ้งแทนเธอ ไปโดยปริยาย
คุยกันไป คุยกันมา เรื่อยๆ อยู่ๆ เธอบอกอีกว่า..
...
ถ้าดูแล ไม่ดี ก้อบอกกันนะ เรารับปากไปแล้ว
ต้องดูแลดีๆๆ แต่เท่าทีผู้ชายคนหนึ่งจะดูแลได้นะ
...
ฉันชักเริ่มหวั่นๆ หัวใจตัวเองขึ้นมาแล้ว
ว่าฉันเริ่มก่อน แล้วเธอสานต่อเลยหรือไง 
ก่อนจะเลิกคุยกัน (ขอถามย้ำอีกที เพื่อความแน่ใจ)
...
อย่าลืมดูแลเราด้วยนะ
ไม่ลืมหรอก รับปากแล้ว
...
คืนนี้.. ความสุขยังล้นใจ
แต่ไม่รู้..จะเป็นอย่างไรถ้าในวันหนึ่ง เธอไม่อยากคิดถึง แม้ใบหน้าคนๆ นี้
ในวันหนึ่งถ้าพบใครที่เขาใช่ และเขาดี ความรักจะเปลี่ยนไปไหมเธอ ??
...
วันนั้น.. จะเป็นอย่างไร เธอยังจะฟังฉันไหมเธอ คนเคยเจอจะเหลือส่วนดีอยู่หรือเปล่า ?
วันนั้นยังไงอย่าลืม วันนี้ที่ยังรักกันของเรา สักวันถ้าเธอพบเขา
อย่าลืมวันนี้ของเรา ขอแค่นี้เอง
...
เวลาก่อนเที่ยงคืนนิดหน่อย... ผ่านวันครบรอบวันเกิดปีที่ยี่สิบห้าของฉัน มาได้สองคืน
ปล. ฉันอยากเก็บเวลา ณ ตอนนั้นไว้ตลอดไป.. และ ณ วันนี้ ฉันอาจจะรู้ถึงคำตอบของวันนั้น แล้วก็เป็นได้
.
วันนี้ มันช่างดีที่เธอรักฉัน เจ็บก็อยู่ด้วยกัน ยิ้มกันได้อยู่ตรงนี้
มือยังจูงร่วมทางมา ไร้ทีท่าจะปล่อยเดินหนี
วันนี้ความสุขยังล้นใจ แต่ไม่รู้ จะเป็นอย่างไรถ้าในวันหนี่ง
เธอไม่อยากคิดถึง แม้ใบหน้าคนๆนี้ ในวันนึงถ้าพบใครที่เค้าใช่ และ เค้าดี
ความรักจะเปลี่ยนไปไหมเธอ
* วันนั้นจะเป็นอย่างไร เธอยังจะฟังฉันไหมเธอ คนเคยเจอจะเหลือส่วนดีอยู่หรือเปล่า
วันนั้นยังไงอย่าลืม วันนี้ที่ยังรักกันของเรา สักวันถ้าเธอพบเขา อย่าลืมวันนี้ของเรา ขอแค่นี้เอง
วันนี้ฉันขอบคุณที่รักกันอยู่ ห่วงและยังเฝ้าดู ทุกคำพูดยังบอกรัก มีนาทีที่มองตา
เหมือนเป็นมุมหนึ่งให้พัก แต่ฉันยังหวาดและนึกกลัว
...
