Out of Reach (Gabrielle)
Knew the signs
Wasn't right
I was stupid for a while
Swept away by you
And now I feel like a fool
ฉันเดาอาการที่เธอแสดงออก
นั่นมันไม่เหมือนกับที่ฉันคิด
ฉันเลยกลายเป็นโง่ไปชั่วขณะ
โดนเธอทอดทิ้ง
และตอนนี้.. ฉันรู้สึกเหมือนกับคนโง่ๆ คนหนึ่ง
So confused, my heart 's bruised
Was I ever loved by you
สับสน.. หัวใจของฉันแตกสลาย
ฉันจะมีโอกาสได้รับ "รัก" จากเธอไหม ?
Out of reach, so far
I never had your heart
Out of reach, couldn't see
We were never meant to be
เกินเอื้อมคว้า.. ห่างไกล
ฉันคงไม่มีทางได้ใจเธอ
เกินเอื้อมคว้า..ไม่เห็นมีทางเลย
ว่าเราจะได้เป็นของกันและกัน
Catch myself from despair
I could drown if I stay here
Keeping busy every day
I know I will be OK
ฉันดึงตัวของฉัน ออกมาจากความผิดหวัง
เพราะไม่เช่นนั้น.. ฉันคงเหมือนกับคนจมน้ำ ถ้าฉันยังคงอยู่ตรงนี้
ฉันพยายามทำตัวให้วุ่นวายทุกๆ วัน
เพราะรู้ว่า..ฉันจะต้องหายดี
But I was so confused, my heart 's bruised
Was I ever loved by you
แต่.. ฉันยังคงสับสน หัวใจของฉันแตกสลาย
ฉันจะได้รับ "รัก" จากเธอไหม ?
Out of reach, so far
I never had your heart
Out of reach, couldn't see
We were never meant to be
เกินเอื้อมคว้า.. ห่างไกล
ฉันคงไม่มีทางได้หัวใจของเธอ
เกินเอื้อมคว้า..ไม่เห็นมีทางเลย
ว่าเราจะได้เป็นของกันและกัน
So much hurt, so much pain
Takes a while to regain what is lost inside
And I hope that in time, you' ll be out of my mind
And I' ll be over you
เจ็บปวดที่สุด.. อาจต้องใช้เวลา
เพื่อที่จะบรรเทา สิ่งที่ฉันขาดหายไปในส่วนลึก
และฉันหวังว่า สักวันหนึ่ง.. เธอจะจางหายไปจากใจฉัน
และฉันจะลืมเธอ
But now I'm so confused, my heart 's bruised
Was I ever loved by you
แต่ว่าตอนนี้ ฉันสับสน หัวใจของฉันแตกสลาย
ฉันเคยได้ "รัก" จากเธอไหม ?
Out of reach, so far
I never had your heart
Out of reach, couldn't see
We were never meant to be
เกินเอื้อมคว้า.. ห่างไกล
ฉันคงไม่มีทางได้หัวใจของเธอ
เกินเอื้อมคว้า..ไม่เห็นมีทางเลย
ว่าเราจะได้เป็นของกันและกัน
Out of reach, so far
I never had your heart
In my reach, I can see
There 's a life out there for me
เกินเอื้อมคว้า.. ห่างไกล
เธอไม่เคยให้ใจฉันเลย
ที่ปลายสุดเอื้อมแขนของฉัน ฉันเห็นว่า..
มันเป็นชีวิตที่ไกลแสนไกล.. "สำหรับฉัน"
.....
ตลอดเวลาที่ผ่านมา..ฉันเดาอาการที่เธอแสดงไม่ออก
(ฉันคิดว่าเธอแคร์ฉัน ใส่ใจฉัน ห่วงใยฉัน อยากดูแลฉัน)
และนั่นมันไม่เหมือนกับที่ฉันคิดไว้เลย
(ฉันคิดไปเองคนเดียว..ทั้งนั้น)
เลย... โดนเธอทอดทิ้ง..
และตอนนี้.. ฉันรู้สึกเหมือนกับคนโง่ๆ คนหนึ่ง
สับสน.. และหัวใจแตกสลาย
ฉันจะมีโอกาสได้รับ "รัก" จากเธอบ้างไหม ?
ฉันพยายามทำตัวให้วุ่นวายทุกๆ วัน
ฉันหวังว่าสักวันหนึ่ง.. เธอจะจางหายไปจากใจฉัน
และฉันจะลืมเธอได้
( ลืมเธอ.. เพื่อปลอบโยนตัวเอง..ทั้งที่รู้ว่าไม่อาจลืมเธอได้จริงๆ)
edit @ 2007/09/17 23:25:22
