วันนี้ได้รับโทรศัพท์จากเพื่อน บอกเล่าเรื่องราวในชีวิตที่ทำให้รู้สึกแย่ เศร้า เหงา ว้าเหว่ กับชีวิต...
ฉัน.. ทำได้แค่รับฟัง และปลอบโยน ฉันดีใจเสมอที่เวลาเพื่อนมีปัญหา หรือรู้สึกไม่สบายใจ แล้วคิดถึงฉัน แม้ว่าเวลาที่พวกเค้าเหล่านั้นมีความสุข จะไม่ได้คิดถึงฉัน หรือลืมฉันไปชั่วขณะ ก็ตามที
ช่วงนี้ฉันก็รู้สึกแย่ เศร้า เหงา ไม่ต่างจากเพื่อนของฉัน ฉันไม่ได้เล่าให้เพื่อนฟัง เพราะกลัวเพื่อนจะรู้สึกแย่ๆ ไปมากกว่านี้
นี่คงเป็นอีกเหตุผลนึง ก็ได้มั้ง!! ที่ทำให้เพื่อนเลือกที่จะเล่าให้กับฉันฟัง ว่าฉันไม่เคย มีเรื่องราวที่แสนเศร้า หรือทุกข์ใจเลย...
หลังจากวางสายแล้ว..ฉันรู้สึกถึงบางอย่างขึ้นมา
เราให้กำลังใจกับคนอื่นๆ
บอกพวกเขาเหล่านั้น
ให้สู้.. เดี๋ยวบางสิ่งก็ดีขึ้น เดี๋ยวบางอย่างก็ผ่านพ้นไป
อย่าเพิ่งท้อนะ.. เราเป็นกำลังใจให้
....
....
....
....
....
....
แต่บางที.. เราอาจลืมอะไรบางอย่างไป
...
...
...
...
...
...
ลืม !!
..
..
..
ตัวเราเอง
.
ลืม..ที่จะให้กำลังใจกับตัวเอง สู้ๆ นะ พระอาทิตย์สีชมพู
แล้วทุกสิ่งมันจะผ่านไป แล้วทุกอย่างมันจะกลับมา
อดทนและรอคอย... สักวัน.. วันที่รอคอย จะมาถึง...
.
~* พระอาทิตย์สีชมพู *~
