คืนนี้มีโอกาสได้ไปชมวิวของกรุงเทพฯ ณ ตึกใบหยก 2 (Baiyoke II Tower)
...
กลางวันของเมืองกรุงที่แสนจะวุ่นวาย..
ตึกขนาดเล็ก-ใหญ่ เรียงรายระเกะระกะไปทั่ว
รถราวิ่งกันขวักไขว้.. ดูว้าวุ่นเหลือเกิน
.
.
แต่...
วันนี้ ฉันได้เห็นอีกมุมหนึ่งของกรุงเทพฯ
..
..
กลางคืนของเมืองกรุงที่แสนจะสวยงาม
เห็นเพียงแสงไฟสว่าง ท่ามกลางความมืดมิดของท้องฟ้า
เม็ดฝนร่วงหล่นจากเบื้องบน เพียงประปราย..
หากแต่ลมที่พัดแรง จนทำให้รู้สึกหนาว ขึ้นมา
..
..
ฉันอยู่สูงขนาดนี้ ยืนมองดู รอบตัว
ปล่อยอารมณ์ไปตามสายลมและสายฝน
..
แล้ว... ก็นึกถึงใครบางคนขึ้นมา
... อยากให้เธอมายืนอยู่ข้างๆ จัง ...
.
วันที่ สิบหก มิถุนา สองห้าห้าศูนย์ เวลา เที่ยงคืน .
เพลงห่างไกลเหลือเกิน (So Far Away)
เวลามองขึ้นไปบนฟ้า
ฉันนั้นเห็นแต่ภาพเธอ... อยู่ไกลกันจนสุดสายตา
รอคอยวันที่จะกลับมาหา
ถึงแม้มันจะแสนนาน... แสนนานแค่ไหน
...
*อยากจะขอให้ได้พบ แค่เพียงขอให้ได้พบ
อยากจะรู้ว่าเธอเองเป็นเช่นไร
เธอจะคิดถึงฉันหรือเปล่า เธอจะเหงาบ้างหรือเปล่า..
จะรู้สึกแตกต่างกับฉันไหม
...
**เพราะว่าเราห่างไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น... เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่างไกลกันเหลือเกิน
ฉันเองก็ไม่รู้... เมื่อไหร่จะได้พบเธอ
...
เวลามองขึ้นไปบนฟ้า
ฉันนั้นได้แต่ถอนใจ... น้ำตาก็ไหลซึมออกมา
เราไกลกันอยู่คนละฟากฟ้า
ไม่รู้จะอีกนานไหม... และฉันเองก็จะคอย
...
กลัววันเวลา พาหัวใจเธอเปลี่ยนจากฉันไป
อยากจะพบให้ใกล้ๆ
ให้ตัวฉันได้มั่นใจ.. ว่าทุกสิ่งจะไม่เปลี่ยนไปจากนี้
...
edit @ 2007/06/18 18:27:25
